صنعت نفت انگلستان در 2026: افول، امنیت انرژی و بازی پنهان گذار
در سال ۲۰۲۶، نفت و گاز هنوز بیش از ۷۰٪ انرژی اولیه بریتانیا را تأمین میکنند و زنجیرهای با بیش از ۲۰۰ هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم را سرپا نگه داشتهاند. درآمدهای مالیاتی میلیاردی، نوسان قیمتها و وابستگی واردات، این صنعت را از حاشیه به متن سیاست بازگردانده است.
اعداد میگویند افول یکخطی نیست: تولید کاهش یافته، اما نقش امنیتی و اقتصادی پررنگتر شده است. برای فهم این پارادوکس و بازی پنهان گذار، باید به تصمیمها، ریسکها و برندگان ۲۰۲۶ نگاه دقیقتری انداخت.
مقدمه: افسانه پایان نفت بریتانیا
در ژانویه 2026، بریتانیا روزانه حدود 0.55 تا 0.6 میلیون بشکه نفت خام تولید میکند؛ عددی که نسبت به اوج 2.9 میلیون بشکه در سال 1999 سقوط بزرگی است. اما همین تولید کاهشیافته هنوز میلیاردها پوند ارزش اقتصادی دارد و بخش مهمی از امنیت انرژی کشور را تأمین میکند.
پسزمینه: نفت چگونه بریتانیا را تغییر داد
نقطه شروع: کشف دریای شمال
کشف نفت در دریای شمال در اواخر دهه 1960، بریتانیا را از واردکننده خالص انرژی به یکی از بازیگران بزرگ نفتی اروپا تبدیل کرد. این تحول فقط اقتصادی نبود؛ سیاست، دیپلماسی و حتی ساختار بازار کار اسکاتلند را دگرگون کرد.
- 1969: اولین کشف بزرگ نفت در دریای شمال
- 1975: آغاز تولید تجاری از میدان آرگیل
- 1999: اوج تولید با حدود 2.9 میلیون بشکه در روز
- 2010s: آغاز تمرکز جدی بر ازکاراندازی و گذار انرژی
- 2025: اعلام رسمی عدم صدور مجوز جدید اکتشاف
واقعیت 2026: تولید کمتر، هزینه بیشتر
طبق دادههای رسمی، تولید نفت خام بریتانیا در سال 2024 به حدود 580 هزار بشکه در روز رسید و پیشبینی نهاد ناظر دریای شمال نشان میدهد این عدد در 2026 به حدود 490 هزار بشکه در روز کاهش مییابد. این یعنی افول ادامهدار، اما نه ناگهانی.
نکتهای که کمتر گفته میشود این است: هر بشکه تولیدنشده، اغلب با واردات جایگزین میشود. در سال 2024، بریتانیا بیش از 40٪ انرژی خود را وارد کرد؛ رقمی که پیامد مستقیم برای قیمتها و امنیت انرژی دارد.
اقتصاد پنهان افول: اشتغال و ازکاراندازی
برخلاف تصور عمومی، پول بزرگ صنعت نفت بریتانیا در دهه 2020 نه در حفاری، بلکه در ازکاراندازی است. فقط در سال 2024 بیش از £2.4 میلیارد صرف جمعآوری سکوها و مسدودسازی چاهها شد.
برآورد رسمی نشان میدهد هزینه کل ازکاراندازی دریای شمال تا دهه 2030 به حدود £44 میلیارد میرسد. این یعنی هزاران شغل مهندسی، دریایی و لجستیکی—حتی در دوران افول تولید.
گذار انرژی: حذف نفت یا مدیریت آن؟
در نوامبر 2025، دولت بریتانیا رسماً اعلام کرد که مجوز جدید اکتشاف نفت و گاز صادر نخواهد شد، اما میادین موجود تا پایان عمرشان مدیریت میشوند. این تفاوت ظریف اما حیاتی است.
- هدف خالص صفر: 2050
- کاهش انتشار بخش نفت و گاز: 76٪ تا 2035
- سرمایهگذاری در جذب و ذخیره کربن (CCS) و هیدروژن آبی
تحلیل مقایسهای: چرا بریتانیا متفاوت است؟
برخلاف نروژ که هنوز به توسعه میادین جدید ادامه میدهد، بریتانیا مسیر «افول مدیریتشده» را انتخاب کرده است. این رویکرد از نظر اقلیمی پیشرو است، اما از نظر امنیت انرژی پرریسکتر.
جمعبندی: نفتی که تمام نشد، فقط تغییر شکل داد
در ابتدای این مقاله گفتیم که صنعت نفت انگلستان «تمام نشده». حالا میدانید چرا. نفت دیگر موتور رشد نیست، اما هنوز ضربانساز امنیت انرژی، اشتغال و گذار است. سؤال واقعی این نیست که آیا نفت میمیرد یا نه؛ سؤال این است که آیا بریتانیا میتواند افول آن را هوشمندانه مدیریت کند یا بهایش را با واردات گرانتر بپردازد.