نفت در اسکاتلند در سال 2026: صنعتی که در حال خاموشی است، اما هنوز تمام نشده

بیشتر مردم فکر می‌کنند نفت در اسکاتلند یک داستان تمام‌شده است.

چاه‌ها رو به پایان‌اند، پالایشگاه‌ها تعطیل شده‌اند و آینده، سبز به نظر می‌رسد. اما حقیقتِ ناراحت‌کننده‌تر (و مهم‌تر) این است: اسکاتلند هنوز بدون نفت نمی‌تواند زندگی کند—و این وابستگی، در سال 2026، شکل پیچیده‌تری به خود گرفته است.

سکوهای نفتی دریای شمال اسکاتلند در غروب

این مقاله درباره نفت نیست؛ درباره گذار است

این راهنما یک فهرست خشک از میادین نفتی یا شرکت‌ها نیست. این مقاله توضیح می‌دهد چرا صنعت نفت اسکاتلند در حال کوچک‌شدن است، اما هنوز حیاتی است—و این یعنی چه برای اقتصاد، سرمایه‌گذاران، کارگران و حتی گردشگران.

نفت در اسکاتلند: از تولد تا نقطه عطف

از جیمز یانگ تا دریای شمال

داستان نفت اسکاتلند از سال 1851 آغاز شد؛ زمانی که جیمز یانگ برای نخستین‌بار نفت را از شیل استخراج کرد. اما انقلاب واقعی در دهه 1960 رخ داد، با کشف میادین عظیم نفت و گاز در دریای شمال.

برای دهه‌ها، این میادین اسکاتلند را به قلب انرژی بریتانیا تبدیل کردند. اما هیچ میدان نفتی تا ابد جوان نمی‌ماند.

تاریخچه صنعت نفت در اسکاتلند

واقعیت تولید نفت اسکاتلند در 2026

طبق برآوردهای رسمی North Sea Transition Authority (NSTA)، تولید نفت بریتانیا (که سهم اصلی آن مربوط به اسکاتلند است) در سال 2026 به حدود 500 هزار بشکه در روز خواهد رسید. این رقم در سال 2021 بیش از 770 هزار بشکه بود.

کاهش تولید اتفاقی نیست. دریای شمال «بالغ» شده است؛ استخراج سخت‌تر، پرهزینه‌تر و سیاسی‌تر شده.

مناطق اصلی اکتشاف و تولید

  1. دریای شمال: هنوز ستون فقرات تولید نفت اسکاتلند است، با میدان‌هایی مانند Forties و Brent.
  2. غرب شتلند: پرریسک‌تر، عمیق‌تر، اما با پتانسیل باقی‌مانده برای سرمایه‌گذاری‌های محدود.

پالایشگاه گرنجموث: پایان یک عصر

یکی از شوک‌های بزرگ صنعت نفت اسکاتلند، تعطیلی کامل پالایشگاه Grangemouth در ژوئن 2025 بود. این پالایشگاه روزگاری بیش از 65٪ سوخت اسکاتلند را تأمین می‌کرد.

از سال 2026، این سایت به‌عنوان پایانه واردات سوخت و پروژه‌های انرژی کم‌کربن بازطراحی شده است—با حمایت £200 میلیون از دولت بریتانیا و £25 میلیون از دولت اسکاتلند.

تنظیم‌گری در 2026: نفت با تست کربن

امروزه صنعت نفت اسکاتلند دیگر فقط با مجوز حفاری کار نمی‌کند. هر پروژه جدید باید از «آزمون خالص صفر» عبور کند.

  1. NSTA: تنظیم‌گر اصلی صنعت نفت و گاز فراساحلی بریتانیا (دفتر مرکزی: آبردین).
  2. SEPA: نظارت زیست‌محیطی در اسکاتلند.
  3. DESNZ: سیاست‌گذاری کلان انرژی و امنیت انرژی.

اقتصاد محلی: سقوط آزاد یا تغییر مسیر؟

در سال 2022، صنعت نفت و گاز حدود 53 هزار شغل در اسکاتلند پشتیبانی می‌کرد. اما مسیر شغلی آینده دیگر فقط به سکوهای نفتی ختم نمی‌شود.

دولت اسکاتلند از سال 2025 صندوق Oil & Gas Transition Training Fund را راه‌اندازی کرده تا کارگران نفتی به حوزه‌هایی مانند هیدروژن، CCS و انرژی بادی فراساحلی منتقل شوند.

سرمایه‌گذاری در نفت اسکاتلند: هنوز منطقی است؟

پاسخ کوتاه: بله، اما نه مثل گذشته.

در سال 2024، سرمایه‌گذاری بالادستی نفت و گاز بریتانیا به £5.95 میلیارد رسید—بیشتر از پیش‌بینی‌ها. اما تمرکز سرمایه‌گذاران به سمت پروژه‌های کوتاه‌مدت، کم‌ریسک و همسو با انتقال انرژی رفته است.

گردشگری نفت: میراث صنعتی زنده

اگر فکر می‌کنید نفت فقط آلودگی است، به موزه دریایی آبردین سر بزنید. این شهر هنوز پایتخت انرژی اسکاتلند است—با تورها، نمایشگاه‌ها و کنفرانس‌های تخصصی.

آنچه باید به خاطر بسپارید

نفت در اسکاتلند نمرده است. اما دیگر هم پادشاه نیست.

این صنعت حالا در میانه یک گذار تاریخی ایستاده: نه آن‌قدر قدرتمند که آینده را دیکته کند، و نه آن‌قدر ضعیف که نادیده گرفته شود. و درست در همین نقطه است که اهمیتش بیشتر از همیشه می‌شود.