Abonament telewizyjny w Wielkiej Brytanii 2026: kto naprawdę musi płacić (i kto nie)
List z czerwonym paskiem na kopercie, szybkie pukanie do drzwi, a w głowie jedno pytanie: czy na pewno wszystko masz w porządku? W Wielkiej Brytanii abonament telewizyjny potrafi zaskoczyć nawet tych, którzy telewizji „nie oglądają”.
W 2026 roku zasady są bardziej podstępne, niż się wydaje, a granica między „muszę” a „nie muszę” bywa cienka. Zanim więc odłożysz sprawę na później, sprawdźmy, kto naprawdę powinien płacić — i kto może spać spokojnie.
W 2026 roku zasady są bardziej precyzyjne, bardziej egzekwowane i — co najważniejsze — łatwiejsze do złamania nieświadomie. Ten artykuł nie jest o telewizorach. Jest o momentach, w których większość ludzi popełnia kosztowny błąd.
Czym naprawdę jest abonament telewizyjny w UK?
Abonament telewizyjny (TV Licence) to obowiązkowa opłata ustawowa, która finansuje BBC — telewizję, radio, serwisy online i BBC iPlayer. W roku finansowym 2023/2024 wpływy z abonamentu stanowiły około 68% całego budżetu BBC.
Podstawa prawna? Ustawa o łączności (Communications Act 2003) oraz rozporządzenia wykonawcze. To nie subskrypcja. To obowiązek prawny.
Kiedy w 2026 roku MUSISZ mieć licencję TV
Potrzebujesz abonamentu telewizyjnego, jeśli robisz choć jedną z poniższych rzeczy:
- oglądasz telewizję na żywo na dowolnym kanale (BBC, ITV, Sky, zagraniczne kanały) — także online
- nagrywasz programy nadawane na żywo (DVR, dekoder, aplikacje)
- korzystasz z BBC iPlayer — zarówno na żywo, jak i na żądanie
- oglądasz transmisje live w serwisach typu YouTube Live, Amazon Prime Live, Sky Go
Nie potrzebujesz licencji, jeśli oglądasz wyłącznie treści na żądanie, takie jak Netflix, Disney+, Prime Video (bez transmisji na żywo), YouTube (bez live).
To właśnie tutaj powstaje luka: wiele osób rezygnuje z telewizji linearnej, ale zostaje przy BBC iPlayer. To nadal wymaga licencji.
Domy, współlokatorzy, studenci – kto płaci?
Jedno gospodarstwo domowe = jedna licencja, o ile mieszkacie razem jako rodzina lub para.
Współdzielenie domu? Jeśli macie osobne umowy najmu i oglądacie TV w swoich pokojach — każdy potrzebuje własnej licencji. Wspólna przestrzeń może być objęta jedną.
Studenci w akademikach: telewizor w prywatnym pokoju = własna licencja. Urządzenia mobilne na baterii mogą korzystać z licencji domowej poza semestrem.
Firmy i działalność gospodarcza
W 2026 roku zasada jest brutalnie prosta: jeśli klient lub pracownik może zobaczyć ekran z transmisją na żywo — potrzebujesz licencji.
- biura, sklepy, magazyny – każda instalacja TV
- hotele – jedna licencja obejmuje do 15 pokoi
- puby i restauracje – wszystkie telewizory, także zaplecze
- szpitale i domy opieki – osobne zasady dla pokoi i części wspólnych
Ile kosztuje abonament TV w 2026?
Aktualna cena (styczeń 2026):
- Telewizja kolorowa: £174.50 rocznie
- Telewizja czarno-biała: £58.50 rocznie
Kolejna podwyżka spodziewana jest od 1 kwietnia 2026, ale jej dokładna wysokość nie została jeszcze oficjalnie zatwierdzona przez rząd.
Płatność możliwa online na tvlicensing.co.uk, telefonicznie: 0300 790 6071.
Kary i egzekwowanie: co się naprawdę dzieje
Oglądanie telewizji bez licencji to przestępstwo. Maksymalna grzywna: £1,000 (do £2,000 w niektórych przypadkach, plus koszty sądowe).
W 2023/2024 wskaźnik unikania opłat wzrósł do ponad 11%. To dlatego egzekwowanie jest dziś bardziej agresywne niż kiedykolwiek.
Najważniejsze: inspektorzy nie muszą udowadniać, że masz telewizor. Wystarczy przyznanie się do oglądania treści wymagających licencji.
Zniżki i wyjątki w 2026 roku
Darmowa licencja przysługuje osobom 75+ wyłącznie jeśli otrzymują Pension Credit. To oficjalne stanowisko rządu UK.
Inne ulgi:
- 50% zniżki – osoby zarejestrowane jako niewidome
- £7.50 rocznie – domy opieki (ARC licence)
Przyszłość abonamentu TV: co dalej?
Model abonamentowy obowiązuje co najmniej do końca obecnej Karty Królewskiej BBC, czyli do 31 grudnia 2027. Trwa publiczna debata nad przyszłością finansowania.
Wracamy do początku: to nie jest artykuł o telewizorach. To ostrzeżenie. W 2026 roku najdroższy błąd to myśleć, że „mnie to nie dotyczy”.